X
تبلیغات
مشاور - مقاله ی در مورد پرخاشگری

مشاور

علمی-سرگرمی

مقاله ی در مورد پرخاشگری

 

باسمه تعالي

 

 

مقاله اي تحت عنوان:

بررسي و مقايسه ميزان پرخاشگري بين دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب

 

 

 

محقق:

مهدي احمديان

 

 

كارشناس ارشد تربيت بدني

دبير آموزش و پرورش شهرستان بابل


چكيده

با توجه به اينكه بحث پرخاشگري ورزشكاران، از موضوعات مهم در حوزه روانشناسي ورزش محسوب مي شود و اثرات احتمالي ورزش بر پرخاشگري از ديرباز مورد توجه محققان بوده است. لذا محقق در اين تحقيق قصد دارد ميزان پرخاشگري را در بين دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب مورد بررسي و مقايسه قرار دهد.

 

جامعه آماري در اين تحقيق شامل كليه دانش آموزان ورزشكار پسر رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال شهر بابل مي باشند كه تعداد آنها 300 نفر و محدوده سني آنها 15-12 سال است. از بين دانش آموزان ورزشكار هر يك از رشته هاي ورزشي مذكور تعداد 50 نفر بصورت تصادفي ساده بعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. روش تحقيق از نوع توصيفي- مقايسه اي است كه بصورت ميداني انجام شده است و جهت اندازه گيري ميزان پرخاشگري آزمودنيها، از آزمون پرخاشگري آيزنك استفاده گرديد و در مرحله تجزيه و تحليل يافته ها، براي مقايسه پرخاشگري گروههاي تحت بررسي از آزمون تحليل واريانس استفاده شد. نتيجه تحقيق نشان مي دهد بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال تفاوت معني داري وجود ندارد. %5) (p.

 


مقدمه

در عصر حاضر همزمان با پيشرفت تكنولوژي و صنعتي شدن جوامع، حوادث و خطرات ناشي از آن زندگي انسان ها را بيشتر از گذشته مورد تهديد قرار مي دهد و باعث مي شود كه فشارهاي رواني كه از مخرب ترين نيروهاي موثر برانسان و جوامع بشمار مي رود به شكل چشمگيري افزايش و زندگي انسان را دچار اشكال و نابود مي سازند.

  نـوجـوانان پرخاشگر معمولا قدرت كنترل رفتار خود را نداشته و رسوم و اخلافيات جامعه اي را كه در آن زندگي مي كنند را زيرپا مي گذارند، احساس مسئوليت جمعي ندارند و بـيـشتر از آنكه به فكر ديگران باشند منافع خود را مدنظر دارند. اين گروه از دانش آموزان بيش از بقيه گروه ها در مدرسه ايجاد اشكال نموده و مي توان گفت هرگاه از نـوجـوانان مشـكل دار در مـدرسه سـوال مـطرح شـود آنـها را در رديـف اول معرفي مي گردند.(فرقاني،1372).

پرخاشگري دوره نوجواني نه تنها منجر به پرخاشگري در بزرگسالي مي شود، بلكه پيامدهاي منفي ديگري نيز به دنبال دارد. بطوري كه نوجواناني كه پرخاشگري زيادي دارند، زمينه ابتلاع به بزهكاري، اختلال سلوك، ناسازگاري در مدرسه و اعتياد دارند.(لوچمن و دان، 1993).

 

 

بيان مسئله

با توجه به اينكه پرخاشگري در صحنه مسابقات بين المللي بارها موجب عدم استفاده مطلوب از انرژي رواني ، مانع رسيدن به پيروزي و تجربه نشاط از ورزش گرديده و همچنين موجب مي گردد كه ورزشكاران ماهر و مسلط به انجام مهارتها در رشته هاي مختلف ورزش از نمايش و بروز توانايي خود احساس خرسندي و نشاط ننمايند. برهمين اساس محقق قصد دارد اين موضوع را بررسي كنند كه آيا تفاوتي در ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب وجود دارد.

   البته انگيزه انتخاب رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال به سبب انفرادي و تيمي و سطوح متفاوتي از برخوردهاي بدني موجود در اين رشته ها مي باشد و دليل ديگر مي تواند از اين موضوع نشات گرفته باشد كه تمايل و كشش دانش آموزان به رشته هاي فوق در كانون ورزشي آموزش و پرورش استان مازندران بيشتر است.


 

اهميت و ضرورت تحقيق

با توجه به اينكه پرخاشگري و رفتار منفي گرايانه موجب مي شود كه نوجوانان دائما در حالت تدافعي قرار گيرند كه اين امر به نوبه خود مانع رشد و شكوفايي ظرفيتها، توانائيها و همچنين حسن تفاهم اجتماعي شده و مانع جريان اجتماعي شدن نوجوانان مي گردد و به تعبيري مي توان گفت كه سعادت فردي و اجتماعي را تحت تاثير قرار مي دهد. لذا، اصلاح اين رفتار مي تواند در افزايش اعتماد به نفس، شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي، كارائي اجتماعي و پذيرش آنان در ميان همسالان شود از اينرو ورزش مقوله اي است كه از بدوخلقت بشري همراه انسان بوده و فعاليت منظم جسماني باعث تعديل خصوصيات جسماني و رواني افراد مي شود. ورزش كردن باعث تخليه هيجانات و نشاط و شادابي خاص مي گردد و مي تواند بعنوان عامل در جهت كاهش اختلالات رفتار مورد استفاده واقع شود.


ادبيات و پيشينه تحقيق

ترنر وكيليان [1] (1970) تاثير تماشاي مسابقات ورزشي بر روي سطح پرخاشگري تماشاگران را بررسي نمودند. در اين تحقيق، محقيقين نشان دادند كه بعد از تماشاي مسابقات ورزشي بسكتبال و فوتبال آمريكايي ميزان پرخاشگري تماشاگران افزايش يافته و با تماشاي مسابقات كشتي ميزان پرخاشگري كاهش يافته است.

در پژوهشي كه كالن و كالن [2] (1975) بر روي وضعيت پرخاشگري تيم هاي ضعيف و قوي انجام دادند مشخص شد كه تيم هاي ضعيف در ابتدا و انتهاي بازي تمايل بيشتري به پرخاشگري دارند در حالي كه تيم هاي قوي در جريان بازي تمايل به پرخاشگري نشان دادند. ( به نقل از لونز و ناشن، 1966).

اسچويز و وبر [3] (1979) در رابطه با پرخاشگري از طرفداران تيم فوتبال اشتوتكارت در حين مسابقه و بعد از مسابقه تست به عمل آورند. و نتيجه تحقيق خود را اينگونه اعلام نمودند كه پرخاشگري در حين و بعد از مسابقه افزايش داشته است.

دانيلزو تورن تورن [4] طي تحقيق درسال (1990) پرخاشگري كاراته كاران را با استفاده از آزموني به نام پرسشنامه خصومت باس- دوركي [5] مورد سنجش قرار دادند. آنها دريافتند كه ميان پرخاشگري و طول آموزش رابطه منفي وجود دارد(به نقل از كريمي، 1381).

اسلكتون و همكاران [6] (1991) طي تحقيق نقش درجات كمربند تكواندو را برسطح پرخاشگري كودكان 11-9 ساله بررسي كردند. نتايج اين تحقيق آشكار نمود كه همراه با رشد و بالاي رفتن سطوح رزمي، ميزان سطح پرخاشگري كاهش پيدا مي كند دليل اين امر در طول مدت تمرينات رزمي (تكواندو) مي توان يافت.

تحقيقي توسط دياني (1373) در رابطه با ميزان پراكندگي انواع خشونت ها در مسابقه هاي سراسري فوتبال جام آزادگان انجام گرفت به اين نتيجه رسيد كه در مسابقات فوتبال دسته اول جام آزادگان تيم هاي مهمان نسبت به تيم هاي ميزبان خشونت و پرخاشگري بيشتري نشان دادند.

ميرنصوري (1373) صفات شخصيتي ورزشكاران مرد رشته هاي انفرادي و گروهي را بررسي كرد و نتيجه تحقيق خود را در مورد پرخاشگري اين گونه اعلام نمود كه بين صفت شخصيتي پرخاشگري ورزشكاران مرد رشته هاي انفرادي و گروهي تفاوت معني دار وجود ندارد.

           باقرزاده در (1374) در پژوهشي تحت عنوان بررسي و مقايسه رفتار پرخاشگرانه بين ورزشكاران رشته هاي رزمي و غير رزمي انجام داد و به اين نتيجه رسيد كه تفاوت معني داري بين پرخاشگري ورزشكاران رشته هاي رزمي و غيررزمي وجود ندارد.

صاحب الزماني در سال (1374) تاثير يك برنامه سه ماهه كاراته بر روي ميزان پرخاشگري نوجوان دانش آموز را مورد مطالعه و بررسي قرار داد نتيجه گرفت فعاليت كاراته باعث كاهش پرخاشگري مي شود.

الله قلي پور (1377) در پژوهشي باعنوان مقايسه پرخاشگري بين جوانان ورزشكار رشته هاي كاراته، بوكس، بسكتبال و غير ورزشكار به اين نتيجه رسيد.

1- بين پرخاشگري ورزشكاران رشته هاي كاراته، بوكس، بسكتبال تفاوت معني داري وجود ندارد.

2- بين پرخاشگري ورزشكاران و غير ورزشكاران تفاوت معني داري وجود دارد.

عدل ضرابي در طي تحقيقي (1379) ميزان پرخاشگري در بانوان ورزشكار رشته هاي رزمي و غير رزمي 18 سال به بالا را بررسي نمود و به اين نتيجه رسيد كه بين ميزان پرخاشگري در بانوان ورزشكار رشته هاي رزمي و غير رزمي تفاوت معني داري وجود ندارد.


 

اهداف پژوهش

هدف كلي از اين تحقيق بررسي و مقايسه ميزان پرخاشگري بين دانش آموزان ورزشكار رشته هاي كشتي، تكواندو ، فوتبال و بسكتبال مي باشد.

 

فرضيه تحقيق

بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال تفاوت معني داري وجود دارد.

 

نوع و روش تحقيق

با توجه به ماهيت موضوع و هدف تحقيق كه بررسي و مقايسه ميزان پرخاشگري بين دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب است تحقيقي از نوع توصيفي – مقايسه اي است كه به صورت ميداني انجام مي شود.


جامعه آماري و شيوه نمونه گيري

جامعه آماري در اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان ورزشكار پسر كه در رشته هاي منتخب در سال تحصيلي 81-80 در شهر بابل مشغول به فعاليت در كانون هاي ورزشي آموزش و پرورش مي باشند كه تعداد آنها 300 نفر و محدوده سني آنها بين 15-12 سال است. آزمودني هاي اين تحقيق از بين دانش آموزان ورزشكار پسر رشته هاي منتخب بودند. در اين پژوهش چهار گروه از ورزشكاران رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال شركت داشتند و از بين ورزشكاران هر يك از رشته هاي ورزشي مذكور تعداد 50 نفر به صورت تصادفي ساده به عنوان حجم نمونه انتخاب و تحت بررسي قرار گرفتند.

ابزار پژوهش

در اين پژوهش براي گردآوري اطلاعات از 2 پرسشنامه استفاده شد.

1- پرسشنامه خصوصيات دموگرافيك

اين پرسشنامه به بررسي خصوصيات فردي آزمودني ها مي پردازد. سوالات اين پرسشنامه مشتمل بر موارد زير است:

1-  سن

2- رشته ورزشي

3- مدتي كه بطور مستمر اين ورزش توسط فرد انجام مي شود.

2- پرسشنامه پرخاشگري آيزنك

اين پرسشنامه توسط آيزنك در سال 1963 تهيه شده كه مشتمل بر 30 سوال كه 20 سوال آن پاسخ مثبت و 10 سوال آن پاسخ منفي دارد. در مقابل هر سوال سه گزينه وجود دارد. در صورتي كه مورد سوال مطابق با روحيات آزمودني باشد مي تواند علامت (بلي) را مشخص كند و در صورت مطابقت نمودن مورد سوال با روحيات آزمودني علامت (خير) را مشخص كند و نهايتا در صورت ممتنع به سوال دارد، مي تواند علامت (؟) را مشخص كند.

دامنه نمرات بين صفر و 30 است، حداكثر نمره 30 و حداقل 12 مي باشد. كه اخذ نمره 12 يا بالاتر ملاك پرخاشگري در اين نوع تحقيق محسوب مي شود، البته فردي با نمرات پايين در اين معيار آرام و خوش اخلاق است و به ازاي هرسوال مثبتي كه جواب «بلي» داشته باشد، يك نمره و با ازاي هرسوال منفي كه جواب «خير» داشته باشد، يك نمره و اگر عكس دو مورد بالا باشد، صفر تعلق مي گيرد و به ازاي هر سوالي كه ممتنع جواب داد باشد «؟»      نمره  نمره تعلق مي گيرد. از نظر ميزان اعتبار پرسشنامه بر روي 100 دانش آموز دوره راهنمايي در مدارس مختلف اجرا شده و از طريق روش- كودر ريچادر سون – در گروه آزمايش 81% و در گروه كنترل 91% بدست آمد (آيزنگ و ويلسون، ترجمه قهرمان، 1369).

 

 

روش جمع آوري اطلاعات

به منظور جمع آوري اطلاعات مورد نياز در يكي از جلسات تمرين تيم هاي ورزشي تكواندو، كشتي، فوتبال و بسكتبال با حضور مستقيم و با هماهنگي و همكاري مربيان ورزش قبل از شروع تمرينات ابتدا پرسشنامه ها را توضيح داده و سپس بصورت تصادفي در بين دانش آموزان ورزشكار توزيع گردد و پس از تكميل آن توسط آزمودني ها جمع آوري شد.

روش هاي آماري

براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد. در بخش آماري توصيفي به بررسي پارامترهايي همچون گرايش مركزي (ميانگين، ميانه، نما) و اندازه پراكندگي شامل (دامنه تغييرات، واريانس، انحراف معيار) پرداخته شد. در بخش آمار استنباطي براي تحليل و تفسير داده ها و به آزمايش گذاشتن اين فرضيه كه تفاوت معني داري بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب وجود دارد از آزمون F (تحليل واريانس) استفاده گرديد.


 

نتيجه گيري

فرضيه: بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب تفاوت معني داري وجود دارد.

جدول – 1 شاخصهاي آمار مربوط به نمرات پرخاشگري دانش آموزان

ورزشكار رشته هاي منتخب

شاخصهاي آماري

گروه هاي ورزشي

تعداد

N

ميانگين

X

انحراف معيار

SD

مد

Mod

حداقل

Min

حداكثر

max

نقاط درصدي

25%

50%

75%

كشتي

50

28/12

61/2

13

5/7

20

10

5/12

14

تكواندو

50

20/12

72/2

13

5/8

5/20

10

75/11

13

فوتبال

50

39/12

40/3

5/11

6

20

87/9

25/12

5/14

بسكتبال

50

84/12

20/3

5/10

6

5/19

5/10

13

15

 

همانگونه كه در جدول – 1 مشاهده مي شود ميانگين و انحراف معيار نمرات پرخاشگري دانش آموزان رشته كشتي به ترتيب (28/12 و 61/2)، رشته تكواندو (20/12 و 72/2)، رشته فوتبال (39/12 و 40/3) و رشته بسكتبال (84/12و20/3) مي باشد كه كمترين ميانگين نمره پرخاشگري مربوط به رشته تكواندو و بيشترين ميانگين نمره پرخاشگري مربوط به رشته بسكتبال مي باشد.


 

جدول – 2 آزمون تحليل واريانس يكطرفه مربوط به فرضيه

منبع تغييرات

مجموع مجذورات

SS

درجه آزادي

df

ميانگين مجذورات

MS

F

P

بين گروهي

25/12

3

08/4

453/0

716/0

درون گروهي

44/1768

196

02/9

 

 

كل

69/1780

199

 

 

 

 

براساس نتايج بدست آمده از جدول – 2 چون f محاسبه شده 453/0 كمتر از f بحراني جدول در سطح  يعني 60/2 است بنابراين مي توان نتيجه گرفت بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي منتخب تفاوت معني داري وجود ندارد.


بحث و بررسي يافته هاي تحقيق

اطلاعات بدست آمده از تجزيه و تحليل يافته ها نشان مي دهد كه بين ميزان پرخاشگري دانش آموزان ورزشكار رشته هاي كشتي، تكواندو، فوتبال و بسكتبال تفاوت معني داري وجود ندارد. به عبارت ديگر گرايش ورزشكاران با رفتار خشونت آميز تنها وابسته به رشته ورزشي نيست. نتيجه حاصل، با نتيجه  تحقيق باقرزاده در سال 1374، الله قلي پور در سال 1377 و عدل ضرابي در سال 1379 همسو بوده است.

آنچه از نتيجه تحقيق بر مي آيد  بيان كننده اين واقعيت است كه گرايش ورزشكاران به رفتار خشونت آميز تنها وابسته به رشته ورزشي آنها نبوده و به نظر مي رسد عوامل بسياري مي تواند در بروز رفتار پرخاشگرانه موثر باشد. از جمله حساسيت مسابقه، نتيجه مسابقه، اختلاف امتياز، سطح آمادگي جسماني ورزشكار (البته آمادگي جسماني مطلوب موجب مي شود تا افراد ورزيده بتوانند فشارهاي جسماني و محرك هاي هيجاني را با شدت پايين تر از فعاليت فيزيولوژيكي پاسخ دهند.) تحريك تيم مهمان توسط تماشاچيان تيم ميزبان، عملكرد داوران، خستگي مفرط، برخوردهاي بدني، موقعيت تيم در جدول مسابقات و غيره مي باشد.


پيشنهادهاي برخاسته از تحقيق

از آنجائيكه پژوهش حاضر در كانون ورزشي آموزش و پرورش انجام گرفته است، لذا برخي از پيشنهادها پژوهش به مجريان و مسئولان آموزش و پرورش عبارتند از:

1- با توجه به اينكه كانون هاي ورزشي وابسته به آموزش و پرورش ، يكي از مكان هاي مناسب براي فعاليت هاي ورزشي دانش آموزان مي باشد، لذا به مسئولين تعليم و تربيت پيشنهاد مي گردد تا دامنه فعاليت هاي كانون ها را گسترش داده و نيز با بكار بردن تمهيداتي انگيزه لازم راجهت مشاركت ورزشي در دانش آموزان پديد آورند.

2- با توجه به اينكه گرايش ورزشكاران به رفتار خشونت آميز تنها وابسته به رشته ورزشي نمي باشد و عوامل بسياري مي تواند در بروز رفتار پرخاشگرانه موثر باشد. لذا به مسئولين تعليم و تربيت پيشنهاد مي گردد كه در هنگام مسابقات ورزشي به عملكرد داوران، زمين بازي، تحريك تيم مهمان توسط تماشاچيان تيم ميزبان و.... توجه نمايند.


 

پيشنهادهايي به محققين ديگر

1- تحقيق ديگري مشابه با اين تحقيق در رده هاي مختلف سني دانش آموزان ورزشكار انجام مي گيرد.

2- تحقيقي در مورد بررسي و مقايسه ميران پرخاشگري بين دانش آموزان ورزشكار رشته هاي انفرادي و گروهي در رده هاي مختلف سني انجام پذيرد.

3- تحقيقي مشابه با اين تحقيق بر روي دانش آموزان ورزشكار ساير رشته هاي ورزشي صورت پذيرد.

4- تحقيقي تحت عنوان تاثير يك دوره فعاليت ورزشي هوازي بر روي كاهش پرخاشگري انجام شود.

5- تحقيقي مشابه با اين تحقيق بر روي دانش آموزان ورزشكار دختر انجام گيرد.

6- تحقيقي بر روي همبستگي سطح پرخاشگري با عملكرد ورزشي دانش آموزان ورزشكار صورت گيرد.


منابع

1- آيزنگ، هالن. جي ، ويلسون، 1369. خودشناسي، ترجمه ش. قهرمان . چاپ پنجم. انتشارات شباويز.

2- الله قلي پور، م. 1377. مقايسه ميزان پرخاشگري بين جوانان ورزشكار رشته هاي بسكتبال، كاراته، بوكس و غيره ورزشكار، پايان نامه كارشناسي ارشد ،  دانشگاه آزاد اسلامي، واحد تهران مركزي.

3- باقرزاده، ف. 1374. بررسي مقايسه رفتار پرخاشگرانه بين ورزشكاران رشته هاي رزمي و غير رزمي مدارس راهنمايي پسرانه سنين 14-12 سال تهران. پايان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تهران.

4- جارويس، م.1381. روانشناسي ورزش مفاهيم و كاربردها. ترجمه ر. كريمي. چاپ اول. تهران . انتشارات پيام اوران كلك آزاد.

5- دياني، الف. 1373. ميزان پراكندگي انواع خشونت ها در مسابقه هاي سراسري فوتبال جام آزادگان. پايان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه‌ آزاد اسلامي واحد تهران مركزي.

6- صاحب الزماني، م. 1374. بررسي اثر يك برنامه سه ماهه كاراته بر روي ميزان پرخاشگري نوجوانان دانش آموزان شهرستان تهران. پايان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تربيت مدرس.

7- عدل ضرابي، پ. 1379. مقايسه ميزان پرخاشگري در بانوان ورزشكار رشته هاي رزمي و غير رزمي 18 سال به بالا، پايان نامه كارشناسي ارشد ، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد تهران مركزي.

8- فرقاني رئيسي، ش. 1372. شناخت مشكلات رفتاري در كودكان و نوجوانان تهران. انتشارات معاونت پژوهشي وزارت آموزش و پرورش.

9- ميرنصوري، ر. 1373. بررسي صفات شخصيتي ورزشكاران مرد رشته هاي انفرادي و گروهي و مقايسه آنان با يكديگر. پايان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تربيت مدرس.

10- Ieunes, a & Nation, j. (1996). Aggression and violence  in Sport.  http:// www.Kidsfirst soccer . Com/ violens/htm. Pp:249-297.

11-Luchman , john.E.Dunn, suasanne. E(1993). An intervention any consuliton model from a social cognitive perspective, a description of the anger coping program school psychology review. Volume 22 number 3, pp. 458-471.

12-Schuiz , j. weber R. (1979), Beding ungen Aggressive    Handlungen von fashball zuschauern, (condition of Aggessive  Action in soccer spectators.) sport wissens chaft.

13- Skelton, Ldennis Michael. A. (1991). Aggressive Behavior as a function of teakwondo Rnking. Percptual and motor skills. Vol. 72, pp: 175-182.

14- Turner , R.H . killian . L . M . (1970) . Collective  Behavior. Englewood cliffs. Nj: prentice- hall.



 Turner and killian- [1]  

 Cullen and cullen- [2]

Schuiz and weber- [3]

[4]- Daniles and thoren thoren

  Bass-dorkey- [5]

    Skelton and etal.-  [6]  

+ نوشته شده در  شنبه دوم آذر 1387ساعت 9:53  توسط حسین  |